Dec 24, 2004

ADTREK Christmas Party (with ADGUEST)

Salu-salo ng mga taong bundok!!!

Konting parlor games muna!!! Kahit magulo ang instructions, naging masaya pa rin...

Dito po naglublob ang mga kalabaw... este ang ADTREKkers

Mga cottages sa luob ng resort na pwedeng pagpilian... cool di ba?

Dec 18, 2004

Gender Sensitivity : A Mountaineering Perspective

Featured Article from
To support this article and the Author sa susunod na climb babae ang magdadala ng TENT at ang mga lalaki KIKAY KIT lang ang dala.... tama ba yun????? hehehehe!!!

Gender Sensitivity : A Mountaineering Perspective
by Heia Natalia, MFPI Individual Member
- posted 04.13.04

“I think the whole secret of women’s liberation is for your man to find it within himself to do things that historically have been classified as ‘women’s work’, and his masculinity should never be questioned when he does these things”. (Jean Stapleton, actress and TV star)

Let’s be honest about something here. We all know that ‘mountaineering’ has been tagged as “man’s world”. But couple of years ago, women have already little by little delved into the activity. Some of them even gained passion for “mountaineering”. Why do you think so? The following discussions may simply address the issue.

Understanding Boys and Girls: Any Differences?

This part is for the BOYS. Do you remember when you were a kid playing “taguan”, “tumbang preso”, “habulan” etc. in your neighborhood? Noticed that you were all playing with the girls in the area? But, when the game is “piko” or “luksong lubid”, definitely the boys will shy away and will no longer participate? It will surely be the girl’s time to play?

Have you ever thought of why boys do not like color pink? And if a boy has a pink short, he will surely be teased by other boys and will be called “bakla”. So what’s the point here? The “norms” are clearly dictated by society.

The other side of course is natural. You boys begin to understand the “metamorphosis” of your biological nature. When you noticed that your neck is beginning to have a small “adam’s apple” and your voice seems to be lower, the more you never wanted to go out of your house. At times, you will notice also that you are beginning to have greater upper body strength, you easily build muscle and you have thicker skin.

As you grow older, you begin to have an increase interest in the opposite sex. This is of course the usual context. Deep inside, you knew that something inside of you is beginning to change you to become something else. This is the time you begin your adolescent stage. You go on a date and the your life goes on.

How about the GIRLS? What is their story? When you started schooling, you knew that you were different from the boys. You dress differently – skirts, tops with laces and so forth. But you never questioned why. You just accepted the fact that every time you have to put on your clothes, it has to be a skirt, a blouse or a “bistida”. Then, there came a time in your life when you started wearing the same clothes as the boys. You started playing the games that boys play – baseball, computer games and even basketball. But similar with the boys, you knew something is different inside of you – physically, emotionally, mentally and spiritually.

Physically speaking, you are not strong as compared to the boys. On an average, men are larger than women. Men have greater spurs of muscular energy. Women’s pelvic anatomy adapted for child-bearing prevents them from running as fast as men. Weight, shape, size and anatomy are tangible and easily measured. At an onset, your breasts, hips and legs for instance, are filled out as compared to the boys. You don’t develop an “adam’s apple”. Instead, you have a very soft voice that any boy could dream to have as a girlfriend. Specially, when you have a charming smile, boys will surely die in front of you upon bestowing to him and witnessing your “Monalisa smile “.

Emotionally, you are more hot tempered specially when your underclothing is stained with blood the first day on a monthly basis. Because sometimes you never know the exact day “it” will come. You just know that you will have the next month. Reason for this behavior is more on hormonal changes during the menstrual cycle which result in a rhythmic variation in acuteness of perception, muscular coordination and even mental concentration in the course of each month. “Oh, the red flag is up!”, as the girls say.

Mentally since girls have four times as many brain cells you tend to be more keen to details. Because girls have more efficient access to both sides of their brain and therefore greater use of their right brain, you always like to plan ahead. But at times, you know that plans are never carved in stone that’s why you always go from one shop to another just to be able to decide which blouse you are going to buy. Girls generally can focus on more than one problem at one time and prefer solving problems through multiple activities.

And lastly, spiritual in the sense that the bible simply put “girls” as the shadow of men.

Bridging Differences

Although boys and girls know they have a lot of differences, they still could work together. They could still trek, be climb buddies or simply be together in an outdoor activity. But what then is the issue here?

Let us say the boys and girls are now “men” and “women”. Since in all relationships whether as friends or as a couple, the main ingredient why the relationship survives is communication. Both men and women communicate who they are, their values, respect and esteem for the other person. Thus, this ingredient should always be inside the backpack of a mountaineer. Every one of you should have a pack of “open communication” inside your load.

So it is understood that whenever a woman feels like peeing, the EL should inform the group to have a break and rest for a while. Similarly, the men may also pee. Here, decency and respect should be observed. The men should step out of the trail and find a place a little bit farther from the group just like what the women do whenever the call of nature occurs.

There are also cases that men generally discriminate women’s abilities in climbing. Often times, you will hear men will say that women will not be able to climb Mt. Halcon, Mt. Banahaw or even Guiting-guiting. Why say so? Because men will always have the concept of if they will be climbing with women, the number of hours in the itinerary will be longer as expected. Worst, if the men feels that since there are “physical” differences between men and women, the women may not be able to climb those mountains mentioned. In such cases, if this type of man who doesn’t have the patience or would like to have a “rat-rat” pacing on the trail or belittles women at large should never give any comment at all. There should be a paradigm shift for both men and women. So, it would be best for women to undergo sufficient training and education before the climb so as not to be underestimated by men.

In a group outdoor itinerary, another classic example will be that of giving out assignments.
Women automatically chair the food committee and the men handle tent committee. Let us all exercise “self-sustenance” as much as possible. Better yet, be sensitive on “gender issues”.

A Retrospect

The bottom line here is the acceptance of the male genre of the insurmountable differences of men and women regardless of gender and sexual orientation. Communication also plays a vital role. Individual respect for other people is another thing. These are the reasons why women in their capacity as “being a woman” keeps on trying to infiltrate the “man’s world” of mountaineering.

Aries, Elizabeth. Men and Women in Interaction, Reconsidering the Differences. Oxford University Press Inc, 1996.
Wilkins, Ronald J. Man & Women. USA: C. Brown Company Publishers, 1975.

Dec 17, 2004

Run for the Environment

Date: Fri, 17 Dec 2004 12:25:18 +0800

Subject: [mfpi] run for the environment

Something not so ordinary happened yesterday...about 15 mountaineers including some members of the philippine everest team run with father robert reyes yesterday from denr to mendiola. at denr, environmental activists including the mountaineers gave a gift of a PAROL --kulay black nga lang to Mike Defensor,DENR Chief.Merry black christmas to someone who doesn't believe all that logging caused the enormous damage in Quezon!

Members of some other environmental groups who were there couldn't run with the mountaineers--kasi malakas daw sila mag yosi, so di nila kaya yung mga mountaineers lang tumakbo with the running priest. a banner saying "Wakasan na ang Pang-aabuso sa Kalikasan" was carried by the group along quezon avenue to the mendiola bridge where Fr. Robert said mass for the government,big business, the everst team, mountaineers and outdoor enthusiasts and the filipino people. the police provided fr. robert's altar table and a stiff table cloth for aesthtic purposes. san daw nakuha ng mga pulis ang tela? eh meron lang daw sila naki- communion din ang mga pulis.Fr Robert seemed popular with the police along quezon avenue.

Since the announcement for a picket in front of the denr was announced a bit too suddenly, no campaign was made through several concerned would have been great to see the firefly brigade,all mountaineers chop suey or mfpi,mga pinoy adventure racers, just about anyone who loves the outdoors. let's say we want to put a stop to all the logging and mining going on. no matter your political belief, the time to say you want the mountains and the outdoors protected is now. I'm sure may ilang mga kampanya pa...sana maraming sumali sa susunod. Dala kayo bike,mag running shoes,mag picket at magalit na rin kayo sa mga abusado--syempre lahat tayo yun.

This is from an e-mail from MFPI yahoo group

Dec 15, 2004


To: "MFPI"

From: "Melay Simoy"

Date: Tue, 14 Dec 2004 17:51:23 -0800 (PST)

Subject: [mfpi] WAKASAN ABUSO SA KALIKASAN (Dec 16, 2004)

WAKASAN ABUSO SA KALIKASAN is a solidarity run and march from DENR Q.C. to Malacanang, calling for an end to the destruction of our rainforest. This run will be led by Fr. Robert Reyes tomorrow, Dec 16, 2004 @ 7am with other mountaineers and concerned groups. An ecumenical service will open the activity by 6am at the Quezon Memorial Circle, participated by GOMBURZA,TBAK, MFPI, AKBAYAN, HARIBON, concerned artists for the environment and others.

More participants are welcome.

Dec 13, 2004

ADTREK-MC Goes Beyond Mountaineering

Bilang tugon sa panawagan ng ilang ahensya ng gobyerno at ilang pribadong sektor matapos ang sunud sunud na bagyo, bumuo ng isang volunteer group ang ADTREK. Matapos ang ilang tawag sa DSWD, NDCC, PNRC, MFPI at ABS-CBN tutungo ang grupo sa ABS-CBN Foundation bilang volunteers na ang nais ay ma-deploy sa Quezon upang makatulong sa pamamahagi ng relief goods.

mga volunteers sa sagip kapamilya noong sabado. nahati ang grupo sa tatlo. 2 nagpaiwan sa abs-cbn foundation volunteer center para mag-repack, 5 na-deploy sa bulacan, at 4 sa bicol for relief good distribution operation

Sabado ng umagang umaga, nagtungo ang walong miyembro sa foundation. sa kadahilanang nakaalis na ang mga grupong patungng Quezon, nagkasundo ang lahat na manatili duon,habang umaasang made-deploy, upang tumulong sa pagrerepake ng mga donations, taga-load at unload ng mga sako-sakong donations sa mga truck na naghahakot. habang tahimik na nagtatrabaho ang grupo kasama ng ilan pang volunteer ay may isang matandang lalaki ang galit na galit na nagsisisigaw sa kalsada, bakit daw makalat sa harapan ng bahay nya? " this is my property!... you're damaging my property!" kasabay ng mga katagang iyon ay ang pagsipa sa ilang kalat na sinasabi nya. oo nga. makalat ang lugar ng datnan namin yun. isang palatandaan na marami ang taong naroon ng gabing nagdaan upang tumulong sa madaliang pangangailangan ng mas maraming taong nasalanta. naisip nya kaya yun habang nagwawala sya? naisip nya rin kayang sa dinami dami ng kapitbahay ng foundation ay sya lang yata ang ganun? para di na lang humaba ang kanyang litanya ay nagtulong tulong na lang ang lahat ng volunteer dun upang linisin ang lugar.

dito pa lang ay nahati na ang grupo, ang lima ay isinama sa isang truck na syang naghahakot ng mga natapos ng i-repack na relief, sa madaling sabi, mga kargador. nakailang balik din sa gandia, studio 14 at amoranto hangang sa nagkaroon ng assignment ang grupo - BICOL. habang naghihintay ng oras ng pag-alis, nabuong muli ang adtrek sa amoranto. dito ay ilang trak ang
tinanggalan at nilagyan ng sako-sakong relief ng makailang ulit. dumating pa ang tatlong adtrekkers at ang coordinator ng mga volunteer at sinabing pwedeng umabot ng 3-4 na araw ang operation sa bicol. tapos tayo dun!!! uwian na? usap muna ang lahat, sa huli ay apat lang ang nagnais na tumuloy sa bicol. at para mas exciting, may kasama kaming 2 6X6 truck ng air force at ang mga volunteer ng fedex/air 21... nang mapuno namin ang truck ng fedex/air21 ay sumama na kami pabalik sa scout gandia upang dun na hintayin ang ilang minuto bago tumulak pa-bicol, yun ang akala namin...

sako-sakong mga damit at pagkain ang binuhat ng mga volunteers, inihahanda ito para deployment sa mga lugar na nasalanta ng bagyo. kitang-kita sa mga mukha ng mg mga adtrekkers ang taos sa pusong pagtulong, kahit mahirap at nakakapagod ay tuloy-tuloy pa rin ang serbisyong totoo :)

pagbalik namin sa opisina ng AFV, wala pa raw yung makakasama namin sa bicol, standby lang daw kami... medyo nahihiya naman ang group na nakatambay lang sa labas, kaya kahit alam na may byahe pa ay sige pa rin ang pagtulong sa pagbubuhat pag kailangan. ilang sandali pa ay nagpatawag uli ng meeting si el presidente, yung di makakasama sa bicol ay isasama sa operation sa bulacan, 6 ang naatasan dito. matapos pa ang ilang oras ay lumakad na ang Bulacan team, 5 adtrekkers, 3 AFV's, 7 PNP personnel. teka, di ba't 6 yung dapat na kasama? oo nga, sana... ang problema, isang 6x6 lang ng PNP ang gagamitin nila, wala ng paglagyan ng tao. kaya iwan na lang ang isa... ok lang yun, sobra naman sipag ni daddy bad grass sa paghahakot e (sino yun!!!??)... ano naman ang nangyari sa Bicol team? ayun, nakatunganga pa rin...

lulan ng 6x6 pnp truck na ito ay relief goods na sapat sa 1000 pamilya. kabilang sa grupo na ito ay 5 na adtrekkers, 3 na abs-cbn volunteers, at 7 na pnp officers

dinumog ng mga tao ang evacuation center na ito sa barrio matiktik sa norzagaray bulacan, hindi lang mga evacuees ang nakinabang sa relief good na dala ng sagip kapamilya, pati na rin mg residente ay nakipila na rin, tsk tsk tsk

past 5pm ng ipatawag na ang Bicol team, inayos ang mga dadalhin... pupunta raw muna kami sa audience entrance ng channel 2 upang duon i-meet yung 2 6x6 ng militar. sa kabuuan, 4 adtrekkers, 4 AFV's, 6 PAF's, 3 galing sa fedex/air21 at 3 galing sa mekeni products ang bubuo ng Bicol team. matapos ang ilan pang paghahanda at ilang mga paalala ay handa na sana ang grupo, isa na lang ang kulang... hapunan. medyo gabi na rin at medyo gutom na ang lahat. matapos ang masarap na hapunan, lakad na ang grupo. hiwa-hiwalay ang 4 adtrekkers at 4 na AFV's sa apat na trak na gagamitin.

sila po ang matitipunong grupo na na-deploy sa bicol

pagsakay pa lang ng 6x6 ay ikinasa na ng mga katabi naming sundalo ang mga armalite na dala nila... tila ba naghahanda sa giyera,kakalabitin na lang ang gatilyo nito. di namin malaman kung makakaramdam ba kami ng security o para yatang mas gusto naming kabahan... sino naman ang di mag-iisip ng kung anu ano? hindi ba't kailan lang ay sampung sundalo na tutulong sana sa mga nasalanta ang in-ambush sa bulacan. ito rin ang isang dahilan kung bakit late kami ng 6 na oras. gusto ng mga sundalo na lahat ng gilid ng truck nila ay may banner ng AFV o channel 2, and take note sila ang nakagitna sa apat na truck. sa isang banda ay ok na rin yung nag-iingat. habang nasa byahe na kami, mga bandang 8pm, ay napag-alaman namin na katatapos lang ng bulacan team sa norzagaray. dahil sa gabi na at medyo mataas pa ang tubig sa ilang bahagi ng bulacan ay di na sila nakatuloy sa angat. napag-alaman din namin na nasiraan pa sila habang pabalik ng foundation.

matapos ang 3 stop over, isang ligaw, at siyam na oras na byahe ay binabaybay na namin ang quirino highway at dito kami naipit ng sobrang trapik. dahil medyo madilim pa at medyo liblib ang lugar ay alertong alerto ang mga kasama naming militar. habang abala ang team lider namin sa pakikipag-usap sa PDCC at mga kinauukulan para makaalis kami dun sa lalong madaling panahon ay isang military official ang lumapit sa mga kasama namin. nang malaman na anim lang ang kasama naming sundalo ay tumawag sya sa isang kampo malapit dun upang magpadala pa ng ilang sundalo sa lugar habang di pa kami makaalis dun, mabuti na nga rin yung nag-iingat. at sa tulong nga ng eskort naming taga PDCC ay binigyang priority ang aming convoy na makadaan dun... ang sanhi ng trapik ay ang gumuhong kalahating bahagi ng maharlika hi-way sa may bandang sipocot, kaya pala kung ilang kilometro ang pila ng mga 10 wheeler at container van. at sabi ng ilang driver dun ay isang linggo na sila dun na naghihintay na magawa ang kalsada. matapos pa ang ilang oras na byahe ay narating din namin ang ABS-CBN Naga station, 13 oras mula channel2 sa QC hanggang Naga City.

sa kabila ng panganib na kasama ang militar sa ganitong klaseng operation ay di alintana ng mga adtrekkers, makatulong lang sa mga kapatid nating nasalanta ng bagyo

ang masamang kondisyon ng lansangan ay di hadlang para maisagawa ang relief operation

sa kabuuan ay anim na bayan sa camarines sur ang nabigyan ng relief goods ng foundation, humigit kumulang sa tatlong libo. lahat ng pamimigay ay tinapos lang sa luob ng isa't kalahating araw, kasama na duon ang konting tulog. sa dami ng dala naman ay di pa rin nagawang bigyan ang lahat ng pamilyang nakapila sa bawat bayang aming pinuntahan. may maririnig kang pasasalamat, pakunswelo mo na yun, may mga kung anu-ano ang sinasabi lalo na at di mo nabigyan. mabigat pa nun ay pag kinausap ka nila gamit ang lenggwahe nila, maghahanap ka muna ng translator mo bago kayo magkaintindihan. sa aming obserbasyon ay hindi ganun ka-grabe ang inabot nila sa mga bagyong nagdaan na gaya ng inabot ng nueva ecija, quezon at aurora. ang ilan sa problemang nakita namin ay ang mga binahang palayan at black out sa maraming lugar at ang gumuhong kalsada sa maharlika hi-way. matapos ang huling bayan na dinalhan namin, ang bayan ng camaligan, ay pinakain kami ng vice-mayor dito sa isang masarap na kainan sa Naga City. matapos ang hapunan ay ilang volunteer ang dumaan sandali sa simbahan ng Pe├▒afrancia. nang makabalik sa station ay pinaghanda agad kami para sa byaheng pabalik ng manila. ayos! uwian na, sa matagtag na byahe na lang kami magpapahinga. may 2 pasaway na nag-setup ng mga hammock nila sa luob ng truck na sinasakyan namin. akala nila ay magiging masarap ang tulog nila. bwahahahaha!!!! mas naging matagtag para sa kanila ang byahe at mas mabilis silang nahilo kaysa makatulog. paano ba naman, kung magpatakbo ang aming mga driver ay akala mo bang hinahabol ng bagyo sa bilis. makalipas ang mahigit sa walong oras na byahe ay di na namin namalayan na nasa alabang na pala kami.

si mr. tigasin ay may malambot na puso sa mga kababayan natin na nasalanta ng bagyo

napapawi ang pagod ng mga voluntees kapag nakikita mo na nagiging masaya ang mga evacuees sa tulong na natatanggap nila

6 na munisipalidad ang natulungan ng bicol relief operation group sa loob ng 2 araw. nakakapagod ika nga ng mga volunteers pero masaya ang pakiramdam dahil naging matagumpay naman ang operation doon

sa araw ng pagbalik namin ng manila(martes), ay isang grupo na naman ng adtrekkers ang nabuo upang sila naman ang magtungo sa foundation at tumulong sa kung anu mang paraan. matapos ang isang maghapon na pagrere-pack at pagbubuhat ay na-deploy rin sila sa ibang bayan naman ng Bulacan.

sa kabuuan ay 14 na miyembro ng ADTREK-MC ang kusang luob na nagtungo sa foundation upang makatulong sa anumang paraan na magagawa nila. anuman ang nagtulak sa kanila upang gawin yun ay walang nakakaalam kung hindi tanging sila lamang. ngunit wag sana nating kalimutan na ilan lamang sila sa libo libong tumulong sa mga kapatid nating nangangailangan. kung wala ang mga donasyon, ang pagtulong sa pagrere-pack ng marami, ang pagbubuhat, pag-transport ng mga relief at pamamahagi nito ay di rin magkakaruon ng katuparan ang isang relief operation. isang maliit na tulong ng bawat isang tao, kapag pinagsama sama ay sadyang nakamamangha. wag din nating kaliumutan na di lamang ABS-CBN foundation ang may relief operation, ang channel 7, NDCC, DSWD, PNRC at ilang pribadong sektor. tunay na lumalabas ang pagkakaisa ng mga Filipino sa mga ganitong pagkakataon? kailan kaya magtutulungan tulad nito na walang sakunang magaganap?
sa ganang akin, ang lahat ng paghihirap at pagod na ibinigay ng mga volunteer ay di kayang tapatan ang paghihirap na nararamdaman ng mga kapatid nating nasalanta. kung makikita lamang ng personal ng bawat Filipino ang dinaranas nila ay malamang na maisip nila ang ilan sa mga ito: mapalad ka pa dahil ang problema mo lang ay wala kang load na pang-text, wala kang pera upang makasama sa gala ng barkada o makakain sa mamahaling restaurant, wala ka pang bagong damit para sa pasko, nawalan ka ng boyfriend/girlfriend. ikaw, oo... ikaw nga na nagbabasa nito ngayon, mapalad ka kung ito lang ang problema mo. silang nasalanta? wala ngayong makain, walang ilaw at ligtas na tubig na maiinom, nawala ang bahay, nawalan ng kabuhayan at ilan ay nawalan ng mahal sa buhay..... mapalad ka at nababasa mo pa 'to ....

Dec 3, 2004

need volunteers!

Mail from MFPI


From: "MFPI Philippines" <>

Date: Thu, 2 Dec 2004 02:03:26 -0800 (PST)

Subject: [mfpi] REQUEST OF VOLUNTEERS....

To our fellow mountaineers,

The MFPI Mountain Safety Committee are calling for volunteers for possible deployment in Rescue and Relief Operation for the affected areas of the typhoon Yoyong. The MFPI President Regie Pablo has coordinated DOTC Usec. Art Valdez for land transport vehicles and for a possible of airlift support. Volunteers are requested to call or txt Mark Murcia (0917-8414614) for proper coordination.