Sep 15, 2004

Do you remember your first climb?

do you remember your first climb? eto yung sagot ng ilan sa mga tropa natin... kung nais ninyong magbahagi din ng unang karanasan ninyo sa pag-akyat dagdag nyo lang po sa "comment" sa pinaka-ibaba ng post na ito.
------
Kit - Mt.Natib.200 meters from jump-off hingal-kabayo na. Medyo mahirap tapos may trail na maputik.pero napawi lahat ng hirap ng maka-abot ng peak.ganda ng view sa taas.

Ronald - Mt Pico Deloro. 664m. Feb 23, 2002. Sobrang lula ako, di ako makaakyat sa peak, lahat nasa taas na ako naiwan sa rockface, pero naglakas loob din akong umakyat at narating ang tugatog ng kaligayahan sa tuktok ng bundok, pero noong pababa na lalong mas mahirap at nakakalula, sa katunayan naiwan ako sa peak, hahaha. Pero ganda talaga ng view kaya simula noon halos wala na akong pinalampas na climb ng mga angas group of mountaineers :-)

Glenda G - Mt. Makulot. 835m. Sorry, di ko na matandaan ang date. Kasama sina Eric E, Ronald M, Jojo G, Mhon A, Mhon A's bro and his sweetheart (hehe), Mike T... at kung sino man yung di ko naisama, syensya na... medyo matagal na kasi yon kaya nakalimutan ko na. Pero di ko makakalimutan yung experience ng first climb na ito kasi naman nahirapan ako sa pag-akyat sa hagdan papuntang groto.Traverse daw kasi kami kaya doon muna ang daan. Hilo ang inabot ko kasi naman puyat pa the night before the said climb kaya naman ngatog pati tuhod. Pero gaya ng sabi nila, pagdating sa rockies, tanggal naman lahat ng pagod sa ganda ng view ng taal. Hanep! Kaya naman from then on, sarap nang sumama sa mga climb kasi maganda na ang view, maganda pa ang samahan kahit medyo lipana ang mga maaangas... hehehe...

Ed P.- First climb, Mt Pico Deloro. 664m. Feb 23, 2002 with my loving wife. Ako yung nag alalay kay Ronald going down from the peak. What a day...unang ascend hingal kabayo kaagad ako and during descend dahil humaba yung trek namin dahil naligaw and guide namin na si Angelo Urbina..kaya ayon namaga yung tuhod ko at nagpa porter kami ng gamit sa 13 yrs old boykund di doon na kami natulog. 2nd climb nahulugan naman ng Leatherman knife yung paa ko...
johnel - Pico de loro: march 24,2001. Walang problema sa climb,kaso nung pababa na,umulan! nasira sandals ko kaya nag ala Mcgyver ako,tinanggal ko yung tali ng shorts ko para ipangtali sa sandlas,tapos yung sinuot kong white shirt eh diko na ulit napaputi...lesson: wag magsuot ng puti sa climb kung di marunong maglaba.

Eric E. - Mt. Romelo (aka FAMY): April 20-21, 1996. Naisama lang po ako ng kapatid nung best friend ko, nasa college pa lang. May bayad pang 150 dahil friendship climb daw yun. Panay reklamo habang naglalakad at nag-iisip ng " bakit ba ako nakasama dito, ang sarap ng buhay ko sa manila". pero nung makarating kami sa clearing, tumigil sa reklamo. Lalo na ng marating namin yung campsite, sa may buruisan falls, nasabi ko na lang " sana nuon pa ako umakyat". Maganda pa nun dun, malakas pa ang agos nung falls. From that time on, once or twice a year na ako umaakyat. Until napunta sa analog at lalong naging mas active since 1999.

Mark A. - Mt. Maculot (1997). Mhon A. and his brother were the one's who encouraged me to endulge in this sports. medyo maganda pa ang Maculot noon, wala pang 7/11 sa campsite, malakas pa ang tubig sa water source, pero marami na ang umaakyat at syempre marami na ring basura na nakakalat =(, natuwa ako sa ethics ng mga mountaineers na nakasabay namin kasi, everytime na may makakasalubong ka, babatiin ka nila ng good morning/evening Sir/Mam, "ïngat", at sama sama kami sa socials kahit magkakaibang grupo kami. at syempre mababait din ang mga locals (specialy mang manuel), halos wala pa kaming mga gamit noon, ang dala lang namin isang tent na A type (2 pax) tapos kailangan mo pa pumutol ng kahoy na pag tatalian guylines, (sorry bago lang) alcohol burner na stove kaya ang tagal bago kami maka luto, (buti nalang mabait nag mga Meralco Mountaineers pinahiram kami ng stove),isang vintage na cook set, isang sleeping bag, at hiram lang yung gamit kong bag. natuwa ako sa mga kwento at paalala sa akin ng mga kasama ko na dati ng umaakyat, kasi parang inaalagaan at nakakatulong ang mga mountaineers sa kalikasan kasi sabi nila bawal daw magkalat sa bundok, kung ano daw ang dala mo paakyat dapat ibaba mo rin, bawal daw manguha ng halaman, at marami pang iba. kaya laking disapointment ko ng paiwanan sa akin ng mga kasama ko yung basurang inipon namin sa campsite, kasi daw mabigat at mag ta-traverse pa kami, kaya iniwan ko =( (sorry po ulet bago lang). wag po kayong mag alala hindi ko na po inulit yun. pasensya na mahaba pa sana to kaya lang tinatamad na ako mag type eh.......

ANGELO U. - MT. BANAHAW ( 1999 ) holy week po yon...Dalawa lang kami ni classmate Picart noon, katuwaan lang nga yong akyat namin, excited kasi first time , 3 pm na kami nakarating sa jump off kasi naligaw pa kami kasi di namin alam papuntang jump off e yung nasundan namin mag diboto pala. kaya 6 pm na kami nakarating ng cristalino falls no vacant na pero nakita namin yung malapit sa CR sa sobrang pagod d na nakakain at di napansin ang amoy... maagang nagising papunta na ng summit and sa trail we meet some hikers mga office boy and girl ng bank sa makati. Sila na kasama namin hanggang summit. Habang sa daan namumulot kami ng panggatong na kahoy kaso pagdating sa summit sobrang fog ayaw umapoy ng kahoy kaya tinapay na lang kinain namin.Buti na lang bumisita yung isa sa tent namin nakita yung sinasaing namin na hilaw dahil walang apoy kaya pinahiram kami ng stove at ang problema pa di pa kami marunong gumamit kaya sya na rin ang nag paapoy. Ang bigat pa ng bag ko noon kasi kumot at baning na plastic ang dala ko pero d namin talaga nakaya ang laming sa bundok ayon ngatog hanggang umaga. Nakakatuwa nga pag naaalala mo...kaya mula noon nag-ipon na ako ng mga gamit at sumasama na rin sa mga akyat dito sa analog. Natutunan ko rin yung d pagkakalat sa bundok at ang tanawin na napakaganda na di mo mapaliwanag... Sir ED yon po ang dating DAAN.....kaso di na pala dinadaan yon SORI.........

Dindo B. Mt Manuggal. 908 Meters. 1993.Mt. Manunggal is a nondescript peak in a nondescript mountain range in central Cebu. What makes it special is that it was the location of a tragic plane crash in 1957 that took the life of the popular president Ramon Magsaysay.
It was my first climb and I had with me...
- a lousy pair of sandals
- a lousy small back pack (very small)
- a pair of lousy shorts
- a lousy pair or underwear
- a lousy jeepney that broke before reaching the jump off
- very little money
but believe me that did not stop me from having a good time because I had...
- a good set of friends to climb with
- God's creation around me
- a fabulous journey.
I was young then so I did not feel tired or anything even near tired. Feeling mountaineer na ako. I was amazed with the gadgets/equipment that the experienced guys in the group had. Kaya sabi ko... "pag may pa raffle ang coke ng tent, stove, cookset, sapatos, etc. Sasali ako!" Na impress din ako sa disiplina nila sa bundok, sa basura at iba pa. Now I am older by so many years... and have been blessed to win the Coke raffles.
I now get to go to trips with...
- a better pair of shoes (and sandals!)
- a better pack
- better shorts
- tight underwear
- ukay ukay na jacket
- a little more money
and I still have a good time because I have...
- a different but equally good set of friends to climb with
- God's creation in a different view around me
- and a fabulous journey (it never fails... except this one time in...)
- and a wife who shares the same interests
Though I get weaker in the knees more often I still would not give up climbing. I just have to do something with my knees (or use my hands perhaps? ANGAS!) See you in the mountains... SOON.

Kates S. - Mt. Tapulao (Sept., 2003).Noon ko pa gusto magjoin sa pag-akyat kaya lang masyado busy saka ala ako gamit, pero ng mag-invite sila na aakyat ulit, grab ko na opportunity dahil natapat ng day off. kahit alang practice at major daw ang aakyatin sige pa rin dahil 1st time syempre excited, maaga pa lang prepared na sa lahat. when we start treking, syempre excited pa rin pero after an hour pagod at hingal na kaagad, I ask myself, ganito ba ito aakayatin namin parang walang katapusang kalsada na paakyat at pababa, this is not what i'm expecting, pero sige pa rin ang lakad kahit na sobrang init but during our lunch nag-start ng umulan, we have a guide(he looks like loutter actually , hehehe) how can i forget, i gave him a shirt( and its one of my favorite) kasi giniginaw na sya sa sobrang lamig dahil basang-basa sa ulan, umiral ang pagiging maawain ng lola nyo hehehe. pero bakit ganun, iwanan daw ba kami sa paglalakad and we didn't reach the campsite for the night. pagod na kasi lahat at inabutan na kami ng gabi sa paglalakad. in the morning, we decide to fetch some water kasi nagkakaubusan na, and we learn na 10 mins walk na lang pala mula sa tinigilan namin eh yung camp site na. i really like the place parang nasa baguio ang dating, kung ganito ang dadatnan mo after ng hirap ok na ulit-ulitin. But sad to say not all of us reach the summit, 5 lang kami. until that day at kung my time, sama pa rin kahit takot ako sa limatik, what an experience....

Louie A. - Mountain Range at Pangasinan (June 1991). Nag-umpisa ako nakaakyat ng bundok nang ang aming pamilya ay nagdesisyon na lumipat sa Pangasinan. Pagkalipat namin noon ay 1st eruption ng Pinatubo! I really don't have any idea na dadaan ka muna ng bundok before you reach the town proper of Bolinao dahil ang kinatitirikan ng bahay namin ay paanan pala ng bundok. Naging bahagi na ng pag-aaral ko ang pag-akyat ng bundok. Wala lang... daan ka lang ... hayun na iyong iskul! Wala rin akong ideya noon tungkol sa hiking at mountaineering. Kahit hindi kataasan ang bundok eh... para na rin major climb kasi araw-araw... Enjoy din ako especially 'pag summer kasi nangunguha kami ng mga kaibigan ko ng duhat, "al-lagat" at "marya-marya". Aalis kami ng umaga dala ang mga basket net tapos uuwi na kami ng mga 5 ng hapon dala-dala mga basket namin na puno ng duhat at maraming pantal na kagat ng "abuos" (malalaking langgam). Naalala ko ang terible na nangyari sa akin na habang sa pagbaba ko... Malakas ang ulan at hangin, mag-isa, nakayapak, hawak-hawak ng mahigpit ang bag at nakapayong... eh....! may tumalilis sa harapan ko na maputi, nakakasilaw na tumama sa isang punong madre de cacao at gumawa ng usok. Sa tantsa ko 1 metro mula sa akin... kitang-kita ko talaga... Kidlat pala iyon.!!! Marami pang dulas, dapa at sakit ng katawan habang lumilipas ang panahon. Ayun! nakakita lang naman ng malaking mabilis umikot na tornado o buhawi at mga landslides.... Siyempre takbo kaagad!!! Baka kung saan akong dalhin niyon, eh!!! Madalas ko pinupuntahan ang "sikopet" dahil kita mo doon ang mataas na pook ng Baguio, mga Isla ng Hundred Islands, Pacific Farms, at mga lumilipad ng mga "kannaway".Simula noong nagtrabaho ako sa Cavite, at nakilala si S'Eric. Hayun! Nakayag na umakyat papuntang Banahaw. Iyon ang first Major Climb hayun nangatog lang naman ng (2 oras ba 'yun?) sa pagtayo ng tent... Adventure talaga! Lalo na ang pag-akyat. Nagkainteres kasi ako sa mga UFO na nababasa ko na may nakikita daw sa Banahaw. Kaso WALA man lamang nagparamdam...sana sa susunod na mga akyat ko ay may makita na ako.... (at hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin...)

Ave Averin, Mt Banahaw, 1994.Sem break namin sa meralco no'n, bakasyon kami sa lucena, yung isang kasama ko, mountaineer daw siya, aya nya kami akyat ng bundok"Banahaw" daw tawag dun..lagi nyang sinasabi yung "take nothing but pictures" ala naman kaming dalang camera, leave nothing but foot prints, eh nabura ko naman lahat ata ng foot prints ko kakadulas at balabag, kill nothing but time, eh dami ko nabaling sanga kakahawak sa dulas ng daan. naubusan pa kami ng tubig, kaya ayun kahit mga stagnant na tubig eh tinalo na namin...lasang putik. sabi ko sa sarili ko ang hirap palang maging mountaineer..pero masaya, di rin ako ganung pagod nun..kasi medyo bata pa din tulad ng unang climb ni Dindo. Tawa lang ng tawa na mga nadudulas. Paguwi namin binaliktad namin ung t-shirt namin para daw di kami paglaruan ng engkanto..Nang napunta ako ng Analog nakilala ko si Phoks at Jong...cla yung sinamahan ko papunta ng pulag at mt. pinatubo...la pa din ako gamit kundi Islander na tsinelas at hiram na bag. Hanggang ngayon eto kahit mura ng mura pag nahihirapang umakyat eh ganado pa rin..sarap eh..ewan ko ba..sa bundok lang masarap ang GIN, SARDINAS at NOODLES....pwede ka pang mag-angas hanggang gusto mo..di ba Sir Dindo? :-)

Eye. Buntot Palos. Feb 14, 2004. ang lalagay kong testi eh yung unang akyat ko with Angas. 2001 pa lang eh inaaya na ko ni eric umakyat kaso last year lang ako natapos mag-aral kaya this year lang nakasama. 30mins pa lang ang lakad eh hinihika na ko hehe! tapos parang lahat sila di naman napapagod kaya nahiya akong mag-request ng pahinga. matarik na nung pababa na ng falls tapos may part na walang hawakang rope. sumemplang ako pero yung bag ko ang una nag-landing sa bato kaya nadurog lang sunglasses ko at nasugatan ako sa kamay. muntik ako mamatay? hehe! tumalbog diretso hanggang sa baba, buti may nakahatak ng bag ko at buti may ugat ng puno akong nakapitan.nahirapan din ako matulog kasi dumadausdos kami ni glenda pababa every 10 minutes dahil mabato at di pantay yung campsite. pero yun, sulit naman lagi pag dating sa taas. lalo na pag atat ka kumuha ng picture tulad ko hehehe! nagsimula na rin ako bumili ng gamit after nito, pero di singmahal ng mga gamit ni dindo hahaha!

Jamie. Famy. 1996. medyo late na kami dumating sa jump off point noon...madilim na...pito kaming magbabarkada noon na napagtripang sumama sa kaibigan naming bading na umakyat ng bundok. 4 kaming lalake (isang lalakwe) at 4 babae...umuulan noon...first climb pa ng karamihan sa amin...madulas...i had to carry one of the backpacks kung saan nilagay yung bigas...kaldero...kalan...baboy...etc... makasampung beses din ako sumemplangnun...3 kasi nadulas ako...yung 7 kasi sa akin kumakapit yung kaibigan ko ng babae pag nadudulas...haayyy buhay...to make it a lot worse...naligaw pa kami...we made a wrong turn....fortunately nakapagbacktrack kami at ayun sa wakas narating din namin yung campsite...nagmumura sa galit yung mga conita kong kaibigan...palibhasa sosi...wahehe...nakatikim rin sila kung pano mapasubsob sa putikan...anyway, we were dead tired so tinapay na may palamang peanut butter na lang ang kinain namin..tapos punas dito punas doon...tapos bagsak tulog...but the next day was a totally different experience...early morning bumaba na kami dun sa 2nd campsite kung saan ang bagsak ng falls...hayy...the sound of falling water and the view was refreshing...sarap humiga sa batuhan at matulog....we were able to cook some decent food na...then around 3pm start na uli kaming bumaba...tulog lahat sa jeep pauwi....3 years after that...we went back to stay there for 2 nights and 3 days. i was so disappointed with the place...parang talipapa na sa taas...nagsulputan ang maraming tindahan...dami na kalat...haayyy tao nga naman...pero enjoy pa rin ang stay namin...

Vince Hizon. Mt Maculot 1999.dito ko unang nasubukan yung stamina ko sa pagakyat at endurance, hirap dahil unang akyat ko night trek at dalawa lang kami umakyat ng friend ko. sa ibang mounteneering group sya kasali. matagal ko ng gusto mag mounteneer pero this the first time pa lang na natupad. kumakanta pa kami habang umaakyat, kinakanta namin yung pangsimbahang kanta, (only our thirst lights us onwards) nagkakatakutan pa nga kaming dalawa, habang umaakyat. pero dala ng pagod bale wala na iyon. feeling ko nga di na ako makakababa nung dumating na sa summit dahil pagod at masakit na nag hita ko. but with God guidance, eh pinawi nya yung pagod ko ng makarest na kami. bale inakyat namin yun ng 3 oras, kasi di pako sanay. wow heavy ang experience that time nung umaga na. ang ganda ng view, lalo na nung pumunta kami sa rockies. feeling mo humahalik sayo yung ulap at malapit ka sa diyos. forget mo yung problems mo sa ibaba. all you see is the wonderful nature God created for us. after sa rockies, impake na at baba na kami. madali lang pala ang pababa. kaso ingat pa rin, kasi pwede kang gumulong o masubasob. tapos kumain kami sa palengke. sarap pala ng pagkain dun. malinis pa yung palenke. ibang iba sa manila..now i miss climbing again. sana makasama uli ako...

LHEN Manlapaz : Mt Romelo-Famy, November 1999. Kwento ko na lng 1st climb ko nung andito na ako Analog......OJT pa lng po ako nun. Supposedly, Oct 23-24 on Mt. Majayjay yata or Palos ang unang destination ko.. eh pinapasok ako ng weekend (sympre, di ako maka-angas, ojt pa lng eh.. ) Ang mga kasama : JR Cabagui, Jane Aguila, Lyn Tolentino, Eric Escalante, Angelo Urbina, Jovan Navalta, Quincy Dahilan (libre nya baon naming tilapya), Dang Dandan, Marlon Vinarao (sino pa ba?). Ang bag : hiram lang muna sa kababata ng tito ko. Ang sapatos: white rubber shoes (na naging brown after nung climb)... Ang damit: shorts at t-shirt. Sabi nina JR & Eric kc, d daw matalahib kaya ok lng magsuot ng shorts pero ang nangyari nagmukhang pinagkakalmot ako sa dami ng sugat kc naligaw kmi, napunta kmi sa talahiban na matataas pa sa'kin.. Sbi pa kc ni Eric E. 3rd time n nya dun kaya imposibleng maligaw kmi - kaya sunod-sunod nman kmi sa kanya.... ayun naligaw pa rin pala kmi!.... Pinulikat ako nun, ambait pa noon ni Angelo eh tinulungan yung paa ko.. kaya sandali lng ok na ulit ako.. At nakarating nman kmi sa camp site... nakita ko p lng yung tubig gustung-gusto ko na maligo.. sarap kc, malinis pa at malamig yung tubig. Sa batya-batya muna kmi nagpunta - naaliw na agad ako... Eh lalo na dun sa buruisan falls! Panay ang pose ko kahit d ako kasama sa kukunan ng litrato... At may tindahan pala - bumili me ng tsinelas...Aba! ang baguhan pala sa grupo noon: pinagliligpit, pinaghuhugas ng mga pinaglutuan & pinagkainan... Di na ako nagreklamo, eh baguhan nga po. May dala palang alak (napoleon brandy, 2 lapad) si JR.. nakitagay din ako - walang reklamo. Kwentuhan, tawanan.... Itong si Eric E, iniligaw na nga kmi, nagpamasahe pa..!!! Kahit ano pa lang hirap o pagod sa pag-akyat.... SULIT pagdating sa peak o camp site! MASAYA and FULFILLING! Nakakaaliw ang mga tanawin... nakaka-amaze ang likha ng Diyos!!! Kaya dpat alagaan at igalang natin ang ating kapaligiran... Dami ko pa sanang gustong isulat dito......... Next time na lang ulit. :) Wish ko lang, makaakyat at makasama na ulit ako.................. kating-kati na mga paa ko (wa epek ang kamot pag kumakati eh)...